ul. Stary Rynek 2, 05-250 Radzymin

Czynne pon-pt 07:00-20:00 sob 08:00-12:00
   Telefon/Fax: 22 69 000 40 | Kom: 666 810 815 refundacja nfz

Rak jajnika – pamiętaj o profilaktyce!

Rak jajnika to choroba, która przez wielu lekarzy określana jest mianem „cichego zabójcy”. Dzieje się tak dlatego, że przez długie lata może rozwijać się bez charakterystycznych objawów, a pacjentki zgłaszają się do specjalistów za późno, by wdrożyć skuteczne leczenie. Dlatego tak ważna jest profilaktyka – 8 maja obchodzony był Dzień Walki z Rakiem Jajnika, więc to doskonała okazja, by wybrać się do Centrum Medycznego Panorama na odpowiednie badania.
Szacuje się, że co roku na raka jajnika umiera około 114 tys. kobiet na całym świecie. Dzieje się tak dlatego, że większość pacjentek niestety zgłasza się do lekarza dopiero w zaawansowanych stadiach choroby, gdy trudno o skuteczne leczenie.
Rak jajnika jest chorobą głównie o podłożu genetycznym – za zachorowania odpowiadają przede wszystkim mutacje genów BRCA1 i BRCA2, choć istnieją również czynniki ryzyka środowiskowe, związane np. z ogólnie niezdrowym trybem życia albo wieloletnim paleniem papierosów. Najwięcej zachorowań notuje się u kobiet między 40. a 70. rokiem życia.
Dużym problemem związanym z rakiem jajnika jest to, że przez długie lata rozwijać się może właściwie bezobjawowo, a jeśli objawy już wystąpią, to nie są niestety charakterystyczne. Zalicza się do nich:

  • ból brzucha i miednicy,
  • uczucie ciężkości w jamie brzusznej,
  • zwiększenie obwodu brzucha,
  • zmiana częstotliwości oddawania moczu,
  • szybkie uczucie pełności podczas jedzenia.

Profilaktyka raka jajnika

Skuteczne leczenie raka jajnika jest możliwe, ale ważne jest, by choroba została wykryta jak najszybciej. Dlatego należy przestrzegać zasad profilaktyki onkologicznej, do której zaliczają się przede wszystkim badania profilaktyczne. Wśród nich wymienić należy:

  • badanie ginekologiczne – zarówno przez pochwę, jak i przez odbytnicę, pozwala wstępnie wykryć rozwijające się w obrębie jajników zmiany,
  • badanie cytologiczne – wykonywane głównie w kierunku raka szyjki macicy, ale pewne zmiany w obrębie nabłonka pochwy sugerować mogą również rozwój raka jajnika,
  • USG ginekologiczne – umożliwiające wykrycie ewentualnego guza nowotworowego, jego rozmiaru oraz precyzyjnej lokalizacji,
  • test ROMA – polega na określeniu stężenia we krwi dwóch markerów nowotworowych: Ca125 oraz HE4.

Jeśli badania te wykazują nieprawidłowości, wdrażana jest bardziej specjalistyczna diagnostyka (np. tomografia komputerowa, punkcja jamy otrzewnowej) oraz leczenie (operacyjne usunięcie zmiany, chemioterapia, radioterapia, immunoterapia).
Badania profilaktyczne w kierunku raka jajnika wykonujemy w naszym Centrum Medycznym Panorama. Zapewniamy również opiekę doświadczonych specjalistów ginekologii. Umów się na wizytę w dogodnym dla Ciebie terminie -> http://cmpanorama.pl/kontakt/.

Czytaj więcej

Pomoc psychologiczna? Także dla dzieci i młodzieży!

Błędne jest myślenie, że problemy psychologiczne występują wyłącznie u ludzi dorosłych. Niestety, z roku na rok rosną statystyki dotyczące m.in. depresji u dzieci i młodzieży, a ostatnie dwa lata – głównie ze względu na pandemię COVID-19, naukę zdalną i zalecane ograniczenie kontaktów społecznych – pogłębiły problem. Dlatego jeśli zauważamy u dziecka niepokojące objawy, nie ma co zwlekać, tylko jak najszybciej poszukać pomocy psychologicznej. Oferujemy ją w naszym Centrum Medycznym Panorama.

Trudno jest dokładanie oszacować, jaki odsetek dzieci i młodzieży boryka się z problemami natury psychologicznej. Według badań przeprowadzonych kilka lat temu w Dolnośląskiej Szkole Wyższej, aż 44% nastolatków na różnych etapach swojego życia przejawia objawy depresji. W raporcie Najwyższej Izby Kontroli z 2020 r. ujawniono, że w latach 2007-2019 co najmniej 9% dzieci i młodzieży wymagało opieki psychologicznej oraz psychiatrycznej. Ze wstępnych danych Komendy Głównej Policji wynika, że od stycznia do listopada 2021 r. aż 1339 nastolatków podejmowało próby samobójcze – to o ponad 500 prób więcej niż rok wcześniej!
Statystyki są więc naprawdę niepokojące, a nawet dramatyczne, co więcej – ostatnie dwa lata jeszcze pogorszyły sytuację polskich dzieci i młodzieży. Pandemia COVID-19, związana z tym nauka zdalna, brak kontaktów z rówieśnikami, ograniczenie życia społecznego i towarzyskiego – to wszystko ma, jak podkreślają eksperci, dewastujący wpływ na psychikę młodych ludzi.
Oczywiście nie można zapominać, że również dzieci i młodzież mogą potrzebować pomocy psychologicznej w innych momentach swojego życia. Rozwód rodziców, śmierć bliskiej osoby, przeprowadzka, zmiana szkoły – są to dla młodych ludzi sytuacje trudne i mogą wymagać specjalistycznego wsparcia.

Kiedy udać się z dzieckiem do psychologa?

Istnieje szereg objawów, które powinny skłonić rodziców do poszukania pomocy psychologicznej dla swojego dziecka. Zalicza się do nich między innymi:

  • nagłe pogorszenie wyników w nauce,
  • zmiany nastrojów,
  • płaczliwość, zamykanie się w sobie, unikanie kontaktów,
  • kompleksy, niska samoocena,
  • niekontrolowane wybuchy złości, agresja wobec siebie i innych,
  • trudności ze skupieniem uwagi,
  • zaburzenia odżywiania (nadmierne objadanie się, głodzenie się).

Warto pamiętać, że problemy psychologiczne „nie przejdą same”, a uporanie się z nimi wymaga czasu, cierpliwości i wsparcia – zarówno specjalisty, jak i bliskich dziecku osób.

Pomoc psychologiczna dla dzieci i młodzieży w Centrum Medycznym Panorama

Kompleksową pomoc psychologiczną dla dzieci i młodzieży uzyskać można w naszym Centrum Medycznym Panorama. Oferta poradni psychologicznej obejmuje m.in. diagnostykę i terapię zaburzeń rozwojowych (ADHD, autyzm, zespół Aspergera), pomoc w rozwiązywaniu problemów psychologicznych dzieci związanych z codziennym życiem (rozwód rodziców, śmierć w rodzinie) oraz indywidualne konsultacje psychologiczne. Zachęcamy do kontaktu -> http://cmpanorama.pl/kontakt/.

Czytaj więcej

Diabetolog – kiedy zgłosić się do specjalisty?

Diabetolog to specjalista zajmujący się diagnostyką oraz leczeniem cukrzycy, którą – ze względu na coraz większą liczbę zachorowań wśród osób w różnym wieku – określa się mianem choroby cywilizacyjnej. W Centrum Medycznym Panorama oferujemy pacjentom konsultacje z lek. med. Dominiką Kołakowską, specjalistą chorób wewnętrznych – diabetologiem, endokrynologiem.

Cukrzycę określa się mianem choroby cywilizacyjnej. Dzieje się tak dlatego, że staje się ona chorobą coraz bardziej rozpowszechnioną, diagnozowaną u dzieci, osób młodych, dorosłych i seniorów, bez względu na narodowość czy status materialny.
Wyróżnia się kilka zasadniczych rodzajów cukrzycy. Cukrzyca typu I jest chorobą autoimmunologiczną, w przebiegu której trzustka nie produkuje lub produkuje za mało insuliny, niezbędnej do regulowania poziomu cukru we krwi. Częściej rozpoznawana jest u ludzi młodych i ma dość gwałtowny przebieg. Cukrzyca typu II ma podłoże metaboliczne – trzustka co prawda produkuje insulinę, ale organizm staje się oporny na jej działanie. Zazwyczaj przyczyną tej odmiany cukrzycy jest nieprawidłowa dieta. Istnieje również cukrzyca typu III (cukrzyca wtórna), która rozwija się jako powikłanie innych schorzeń (np. nadczynności tarczycy albo zespołu policystycznych jajników) oraz cukrzyca ciążowa, diagnozowana u kobiet ciężarnych.

Kiedy zgłosić się do diabetologa, czyli pierwsze objawy cukrzycy

Najczęściej pacjenci trafiają do diabetologa, gdy wykonywane rutynowo badania krwi wykazują podwyższony poziom cukru – norma oscyluje wokół wyniku 70–99 mg/dl, w przypadku wyniku podwyższonego badanie należy powtórzyć po kilku dniach, a jeśli nadal jest za wysoki, pacjent trafia do diabetologa.
Oczywiście istnieją także inne objawy, które mogą sugerować rozwój cukrzycy. Zalicza się do nich:

  • silne uczucie pragnienia,
  • nagłe napady apetytu,
  • apatia, znużenie, senność,
  • uczucie suchości w ustach,
  • zmęczenie i osłabienie,
  • kłopoty ze wzrokiem,
  • potrzeba częstego oddawania moczu.

Leczenie cukrzycy – długoterminowe i wielospecjalistyczne

Diagnostyką i leczeniem każdego rodzaju cukrzycy zajmuje się specjalista diabetolog. Warto pamiętać, że terapia tego schorzenia jest długoterminowa oraz wielopłaszczyznowa. Pacjent odbywa regularne wizyty u diabetologa, podczas których lekarz analizuje jego wyniki pomiaru cukru, dobiera dawki insuliny i innych leków, w razie potrzeby udziela porad dietetycznych, edukuje pacjenta w zakresie użytkowania pompy insulinowej, a także kieruje do innych specjalistów. Cukrzyca jest bowiem chorobą obarczoną ryzykiem wielu powikłań, stąd konieczne bywają wizyty u okulisty, endokrynologa albo kardiologa.
W Centrum Medycznym Panorama oferujemy pacjentom konsultacje z lek. med. Dominiką Kołakowską, specjalistą chorób wewnętrznych – diabetologiem, endokrynologiem. Udziela ona również porad w zakresie żywienia w przebiegu cukrzycy. Umów się na wizytę w dogodnym terminie -> http://cmpanorama.pl/kontakt/.

Czytaj więcej

Alergie – skąd się biorą, jak je rozpoznać i jak leczyć? Rozmowa ze specjalistą naszego Centrum

Pojawienie się jakich objawów powinno nam sugerować, że mamy do czynienia z alergią?
Objawami alergii mogą być: nawracający katar, niedrożność nosa, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, kichanie i świąd nosa, łzawienie i/lub świąd oczu, podrażnienie gardła, kaszel (zwykle suchy, napadowy) lub napady duszności, niekiedy ze świszczącym oddechem.
Dolegliwości te mogą być całoroczne lub pojawiać się okresowo, zwykle o tej samej porze roku. Mogą występować tylko przy kontakcie z alergenami np. zwierzętami. Alergia może objawiać się również zmianami skórnymi tj. pokrzywka (swędzące bąble, wyglądające jak po poparzeniu pokrzywą), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk w okolicach twarzy i szyi, rąk, stóp czy narządów płciowych, nie powodujący świądu), zmiany plamisto-rumieniowe z nasilonym świądem i suchością skóry, zlokalizowane szczególnie często na zgięciach łokci i pod kolanami oraz w okolicach oczu.
Mogą to być wreszcie rożnego rodzaju zmiany skórne plamisto-rumieniowe, grudkowe, czasem pęcherzykowe, związane z alergią kontaktową, czyli pojawiające się w miejscu nawracającego kontaktu skóry z alergenem.

Mam niepokojące objawy, ale nie wiem, czy to alergia, czy coś innego. Lepiej najpierw udać się do lekarza pierwszego kontaktu czy do alergologa?
To zależy.
Jeśli objawy (np. katar, kaszel lub duszność) pojawiły się kilka dni lub tygodni temu, należy najpierw zasięgnąć porady lekarza rodzinnego, szczególnie, gdy dzieje się to w okresie nasilonych infekcji, czyli jesienią i zimą.
Jeśli natomiast objawy mają charakter przewlekły, trwają ponad 2-3 miesiące lub nawracają od dawna, a szczególnie, gdy pojawiają się bardzo regularnie w określonym sezonie np. zawsze w marcu i kwietniu, wówczas należy podejrzewać alergię i należałoby się zgłosić bezpośrednio do alergologa.
Są też wyjątkowe sytuacje, w których konieczna jest pilna konsultacja alergologa. Do takich wskazań należy zaliczyć pokrzywkę czy obrzęk naczynioruchowy, a także objawy zagrażające życiu tj. nagle występująca duszność i/lub świszczący oddech, obrzęk krtani i/lub gardła, silne bóle brzucha i/lub nudności i wymioty czy zasłabnięcie, szczególnie, gdy dolegliwości pojawiły się bezpośrednio (do kilku godzin) po spożyciu pokarmu, po kontakcie z typowym alergenem np. zwierzęciem lub występują z nieznanej przyczyny.
Wskazaniem do szybkiego zgłoszenia się do alergologa będą również objawy nasuwające podejrzenie alergii po użądleniu przez owady błonkoskrzydłe, tj. osę, pszczołę, trzmiela, szerszenia (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, omdlenie). Wówczas konieczna jest pilna diagnostyka alergologiczna i ustalenie dalszego postępowania.

Skąd biorą się alergie i co może być alergenem?
Alergia oznacza „odmienną reakcję” na alergeny występujące w środowisku nas otaczającym, reakcję jakiej nie prezentują osoby zdrowe.
Choroby alergiczne są uwarunkowane genetycznie, a jednocześnie mają podłoże środowiskowe. Oznacza to, że nie każdy człowiek, u którego stwierdza się geny predysponujące do rozwoju alergii, będzie miał objawy choroby. Również nie każdy, kto od urodzenia jest narażony na kontakt z alergenem (np. kotem), zachoruje. Dopiero połączenie genów i narażenia na alergeny może ujawnić się jako choroba alergiczna tj. alergiczny nieżyt nosa czy astma.
Alergeny można podzielić na wziewne, pokarmowe czy kontaktowe (podział uzależniony jest od drogi, którą alergen wnika do organizmu). Najczęstszymi alergenami są te wziewne, które dzieli się na całoroczne i sezonowe. Do tych pierwszych, wywołujących objawy przewlekłe, należą roztocza kurzu domowego i zwierzęta (najczęściej pies i kot, ale również mogą to być koń, krowa, królik, świnka morska, chomik, szczur).
Alergenami sezonowymi są: pyłki drzew, traw i chwastów. Z kolei grzyby pleśniowe tj. Alternaria i Cladosporium mogą być zarówno alergenami sezonowymi od wiosny do jesieni, jak i występować całorocznie w naszych domach. Należy pamiętać, że poza czynnikami wziewnymi, wymienionymi wcześniej, alergenem może być niemal każda substancja wnikająca do naszego organizmu różnymi drogami, tzn. pokarmy, jady owadów (szczególnie osy i pszczoły), metale, barwniki, substancje zapachowe i konserwujące w kosmetykach i środkach czystości, a nawet maściach i kremach; również leki i środki cieniujące podawane podczas różnych procedur medycznych.

Czy istnieje możliwość całkowitego pozbycia się alergii? Czy alergia może minąć samoistnie?
Genetyczne uwarunkowania do alergii człowiek ma przez całe życie. Jednak w przypadku niektórych alergii, np. na białko mleka krowiego czy jaja kurzego, obserwuje się możliwość samoistnego ustąpienia objawów alergii wraz z dojrzewaniem układu immunologicznego dziecka. Proces ten występuje u dużego odsetka uczulonych na te pokarmy, jednak nie u wszystkich.
W większości przypadków alergii wziewnych mamy do czynienia z alergią przetrwałą, a jedynym sposobem na uniknięcie objawów choroby jest poznanie alergenu ją wywołującego oraz jego eliminacja ze środowiska i unikanie kontaktu.
To samo dotyczy alergii na leki czy alergii kontaktowej – można nie mieć żadnych dolegliwości dzięki unikaniu alergenu, dlatego tak istotne jest poznanie czynnika uczulającego. W momencie braku możliwości unikania alergenu, tak jak ma to miejsce w przypadku roztoczy kurzu domowego czy pyłków roślin, jedynym przyczynowym leczeniem choroby jest odczulanie, czyli immunoterapia swoista, która może całkowicie zahamować objawy, zapobiec rozwojowi nowych alergii a nawet astmy.

Jakie są najbardziej popularne alergeny? Jakie są alergeny rzadkie i nieoczywiste?
Najczęstszymi czynnikami uczulającym człowieka są alergeny wziewne, w tym roztocza kurzu domowego oraz pyłki traw i brzozy; pokarmy (u dzieci najczęściej mleko i jajo, u dorosłych krewetki i owoce morza, orzechy, owoce, pszenica, sezam, soja); leki (przede wszystkim antybiotyki, jak też niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy – aspiryna) i jady owadów błonkoskrzydłych. Do alergenów nieoczywistych, które rzadziej bierze się pod uwagę, należą przede wszystkim zioła i przyprawy, lateks zawarty w produktach gumowych, barwniki lub konserwanty dodawane do produktów żywnościowych, konserwanty w kosmetykach tj. parabeny, czy enzymy – składniki proszków do prania i detergentów. Do bardzo rzadkich przyczyn alergii należą dodatki do leków np. PEG, substancja konserwująca zawarta między innymi w szczepionkach przeciw COVID-19 firm Pfizer i Moderna.

Jak postępować w przypadku, gdy ktoś w naszym otoczeniu ma ciężki atak alergii, np. duszność, wstrząs anafilaktyczny?
W przypadku udzielania pierwszej pomocy osobie z alergią należy zapytać się, na co jest uczulona (większość pacjentów zna odpowiedź) i czy ma przy sobie jakieś leki. Chory na alergię powinien nosić zawsze ze sobą leki przeciwalergiczne a chorujący na astmę lek wziewny rozkurczający oskrzela.
Dotyczy to szczególnie osób, u których występowały już wcześniej reakcje zagrażające życiu, powinni być oni zawsze wyposażeni w ampułkostrzykawkę z adrenaliną. Podstawową zasadą w udzielaniu pomocy osobie z ostrymi objawami alergii jest przerwanie narażenia na alergen, np. wyniesienie na świeże powietrze, jeśli reakcja wystąpiła po kontakcie ze zwierzęciem w czyimś domu, przerwanie spożywania pokarmu, jeśli dotyczy alergii pokarmowej czy przerwania kontaktu z jadem owada. Po użądleniu należy miejsce żądlenia przepłukać zimną wodą i schłodzić, najlepiej opatrunkiem chłodzącym czy lodem.
W przypadku nagłych objawów alergii  tj. świądu skóry, kataru, kichania, zatkanego nosa, łzawienia czy pokrzywki należy jak najszybciej przyjąć tabletkę leku przeciwhistaminowego o szybkim czasie działania (najlepiej preparat zawierający cetyryzynę, lewocetyryzynę, bilastynę lub rupatadynę).
W przypadku reakcji alergicznej, której objawem jest duszność i/lub świszczący oddech, należy chorego posadzi, z nogami  lekko uniesionymi do góry i podparciem pod plecy, upewnić się, że drogi oddechowe są drożne (brak ciał stałych, protezy, resztek jedzenia w jamie ustnej i gardle), zapewnić dostęp powietrza (jeśli jest taka możliwość to podać również tlen przez maskę) i niezwłocznie zastosować szybko działający lek rozkurczający oskrzela (salbutamol lub formeterol) w postaci aerozolu wziewnie (4-10 dawek z inhalatora ciśnieniowego co 20 minut) lub w nebulizacji 5-10 mg salbutamolu co 20 minut.
Każdorazowo w przypadku ciężkiej duszności nieustępującej po lekach, a szczególnie, gdy chory nie ma przy sobie leku wziewnego – należy wezwać pogotowie ratunkowe. W przypadku, gdy duszność nie jest jedynym objawem alergii lub wynika z narastającego obrzęku krtani (zwykle można to ocenić na podstawie skarg chorego, a jeśli nie jest on w stanie mówić słychać charakterystyczny świst na wdechu – objaw bezpośredniego zagrożenia życia!) należy natychmiast poddać adrenalinę z ampułkostrzykawki 0,3-0,5 mg domięśniowo w przednioboczną powierzchnię uda.
Anafilaksja to natychmiastowa, gwałtowna reakcja alergiczna zagrażająca życiu, a wstrząs anafilaktyczny jest najcięższą jej formą. Charakterystyczne dla anafilaksji są  szybko rozwijające się objawy ze strony skóry (zaczerwienie, świąd, pokrzywka lub obrzęki) razem z wystąpieniem objawów z innych narządów tj. nagła duszność, chrypka, świszczący oddech lub bóle brzucha, nudności, wymioty albo zasłabnięcie, czasem wszystkie te dolegliwości mogą pojawić się niemal jeden po drugim, może się zdarzyć, że jedynym symptomem będzie zasłabnięcie. Typowym objawem wstrząsu jest zimna, spocona skóra (w anafilaksji może być swędząca, czerwona lub pokryta bąblami pokrzywkowymi lub z obrzękiem naczynioruchowym), przyspieszona czynność serca (powyżej 90 uderzeń/min), spadek ciśnienia tętniczego poniżej 90/60 mmHg lub o 30 mmHg w stosunku do ciśnienia wyjściowego.
Zarówno anafilaksja jak i wstrząs anafilaktyczny wymagają jak najszybszego podania adrenaliny 0,3 – 0,5 mg domięśniowo, w przednioboczną powierzchnię uda najlepiej z ampułkostrzykawki, dopuszcza się w sytuacji krytycznej podanie przez ubranie. Po podaniu adrenaliny bezzwłocznie należy wezwać pogotowie ratunkowe, a w oczekiwaniu na pomoc chorego położyć na płasko, z uniesionymi do góry nogami (jak wspomniano wcześniej jeśli ma nasiloną duszność należy go posadziz uniesionymi nogami).
Jeśli pacjent jest nieprzytomny, ale ma wyczuwalne tętno i oddycha, układamy go w pozycji bocznej bezpiecznej. W sytuacji, gdy dochodzi do nagłego zatrzymania krążenia (pacjent nieprzytomny, brak kontaktu słownego, brak wyczuwalnego tętna na tętnicy szyjnej, nie oddycha) w oczekiwaniu na pogotowie, należy rozpocząć resuscytację według ogólnie przyjętych zasad (30 uciśnięć mostka, 2 oddechy ratownicze).

Jak postępować w przypadku alergii sezonowej i jak poznać, że mamy z nią do czynienia?
Alergia sezonowa polega na występowaniu objawów alergicznych w momencie pylenia drzew, traw lub chwastów, czyli tylko w określonych porach roku. Objawy takiej alergii pojawiają się z różnym nasileniem, uzależnionym od nasilenia pylenia, regularnie o tej samej porze roku. Przykładowo, uczulenie na brzozę pojawia się w kwietniu, a alergia na trawy daje o sobie znać z końcem maja, w czerwcu i na początku lipca.
Alergicy są zmuszeni do stosowania leków przeciwalergicznych w porze pylenia. Astma i alergiczny nieżyt nosa pojawiające się w wyniku alergii sezonowej na pyłki roślin są wskazaniem do immunoterapii swoistej, szczególnie przy bardziej nasilonych objawach, zakłócających codzienne funkcjonowanie.
Odczulanie, czyli podawanie alergenu we wzrastających stężeniach, podjęzykowo lub podskórnie, przynosi ogromne korzyści, zabezpieczając pacjenta przed rozwojem nowych alergii, a także – co istotniejsze – przewlekłej astmy. Dzięki tej formie leczenia choroba może ulec remisji, czasem na długie lata.

Kiedy udać się do specjalisty z alergią?
Do alergologa należy zgłosić w przypadku kiedy występują objawy nawracające sezonowo lub przewlekłe, tj. kichanie, zatkanie nosa, świąd nosa, oczu lub uszu, łzawienie, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, zapalenie zatok przynosowych, podrażnienie gardła, chrypka, kaszel, napadowa duszność czy świszczący oddech. U dzieci wskazaniem do konsultacji są przerost migdałka gardłowego, nawracające obturacyjne zapalenia oskrzeli lub częste infekcje górnych i/lub dolnych dróg oddechowych.  Wskazaniem do konsultacji ze specjalistą będą również zmiany skórne tj. pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, różnego rodzaju reakcje polekowe, podejrzenie alergii kontaktowej, a także reakcja anafilaktyczna.

Rozmowa z:
dr n.med. Justyną Kościuch – absolwentką I wydziału lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie.

  • Specjalista chorób wewnętrznych
  • Alergolog
  • Pulmonolog

Od ukończenia studiów pracuje w Klinice Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii w Samodzielnym Publicznym Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie, ul. Banacha 1a.

Czytaj więcej

Dlaczego warto skorzystać z bezpłatnych badań profilaktycznych w CM Panorama?

Dzięki badaniom profilaktycznym możliwe jest zapobieganie występowaniu chorób oraz możliwe jest wczesne ich wykrycie i wdrożenie właściwego leczenia. Osoby, które ukończyły 40 rok życia, są bardziej narażone na wystąpienie różnych problemów zdrowotnych. Bardzo wiele groźnych chorób we wczesnym stadium nie daje żadnych objawów. Jakie badania profilaktyczne można bezpłatnie wykonać w naszym Centrum Medycznym Panorama?

Profilaktyka 40 plus

W programie Profilaktyka 40 plus można zrealizować jednorazowo dwa pakiety badań diagnostycznych. Osobny dla kobiet i mężczyzn oraz pakiet wspólny. Z programu mogą skorzystać osoby, które w danym roku kalendarzowym ukończyły 40 rok życia oraz:

  • nie korzystały jeszcze z tego programu,
  • wypełniły ankietę przez IKP lub infolinię,
  • występują u nich czynniki ryzyka pojawienia się chorób krążenia – warunek do wykonania badania na profil lipidowy,
  • występują u nich czynniki ryzyka cukrzycy – warunek konieczny do wykonania stężenia glukozy we krwi,
  • występują u nich czynniki ryzyka chorób jelita grubego – warunek konieczny do wykonania krwi utajonej w kale.

Badania profilaktyczne chorób krążenia (CHUK)

Choroby układu krążenia są przyczyną większości zgonów w Polsce. Główną przyczyną chorób krążenia jest m.in. niewłaściwa dieta, palenie papierosów i brak aktywności fizycznej. Długotrwałe występowanie tych czynników może doprowadzić do wielu dodatkowych chorób m.in. cukrzycy, otyłości i nadciśnienia tętniczego.
Bezpłatne badania w ramach Program Profilaktyki Chorób Układu Krążenia (CHUK) mają zmniejszyć zachorowalność i umieralność Polaków z powodu chorób układu krążenia, aż o 20%.
Kto może skorzystać z bezpłatnego programu CHUK?
Z bezpłatnego programu możesz skorzystać, jeśli:

  • w danym roku kalendarzowym kończysz 35, 40, 45, 50 i 55 lat i do tej pory nie rozpoznano u Ciebie żadnych chorób krążenia lub w ciągu ostatnich 5 lat nie korzystałeś z badań programu CHUK w żadnej placówce medycznej,

lub
jesteś osobą, u której występują czynniki ryzyka wystąpienia chorób krążenia:

  • leczysz się na nadciśnienie tętnicze,
  • masz podwyższony cholesterol,
  • masz nadwagę lub otyłość,
  • masz więcej niż 35 lat,
  • jesteś mężczyzną,
  • masz obciążenia genetyczne.

Jakie informacje zostaną zawarte w karcie badania profilaktycznego?

W karcie badania profilaktycznego znajdą się informację o:

  • obciążeniach rodzinnych (wystąpienie u ojca przed 55 r. ż. lub u matki przed 60 r.ż. zawału serca, lub udaru mózgu),
  • paleniu papierosów,
  • przyjmowaniu na stałe leków,
  • aktywności fizycznej powyżej 30 min dziennie,
  • wyniku BMI,
  • wyniku pomiaru ciśnienia,

wyników badań:

  • cholesterol całkowity,
  • cholesterol HDL,
  • cholesterol LDL,
  • trójglicerydy,
  • glukoza na czczo.

W celu umówienia się na badania profilaktyczne w ramach programu CHUK i/lub Profilaktyka 40 Plus skontaktuj się z rejestracją CM Panorama tel. 22 69 000 40, 666 810 815. Czynny od poniedziałku od piątku od 7.00 do 20.00 oraz w soboty od 8.00 do 12.00.

Czytaj więcej

Implantologia, czyli jak zadbać o piękny i śnieżnobiały uśmiech?

O śnieżnobiałym uśmiechu, rodem z okładki kolorowego magazynu, marzy chyba każdy. Podstawą do tego, aby mieć zdrowe i śnieżnobiałe zęby, jest oczywiście codzienna higiena jamy ustnej oraz regularne, kontrolne wizyty u stomatologa. Niestety, czasem zdarza się tak, że mimo naszych najszczerszych chęci i wysiłków, nie jesteśmy w stanie mieć idealnego uśmiechu. Przyczyny takiego stanu rzeczy są bardzo zróżnicowane: czasem są to uwarunkowania genetyczne, czasem efekt długotrwałego przyjmowania silnych leków. Nierzadko też za stan naszego uzębienia odpowiadają różnego rodzaju używki, od których nie stronimy: kawa, papierosy czy alkohol. Jest jednak sposób na to, aby poradzić sobie z problemem związanym z niekorzystnie prezentującym się uzębieniem, a mowa oczywiście o implantach.

Kiedy implanty stomatologiczne są konieczne?

Kiedy mówimy o implantologii, czyli dziedzinie chirurgii stomatologicznej, musimy wskazać na jej nadrzędny cel. Jest nim przede wszystkim odbudowa uzębienia, które utraciliśmy z różnych przyczyn. Czasem, utrata uzębienia – jak już zostało wcześniej wspomniane – jest wynikiem długotrwałego przyjmowania silnych leków lub używek. Zdarza się jednak, że tracimy uzębienie na skutek różnego rodzaju wypadków – chociażby komunikacyjnych. W efekcie, nasze zęby nie tylko nie wyglądają estetycznie, ale też borykamy się z różnego rodzaju problemami związanymi z prawidłowym przeżuwaniem. Odbudowa uzębienia za pomocą implantów, nie tylko sprawi, że nasze zęby znowu będą wyglądały estetycznie. Przyczyni się ona także do zniwelowania różnego rodzaju problemów, jak chociażby tych, związanych z prawidłowym przeżuwaniem.
Jakie są rodzaje implantów?

Współcześnie, najlepszym rodzajem implantów zębowych są te, które wykonywane są z tytanu. To zdecydowanie najbardziej stabilne i wytrzymałe implanty. Wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje implantów zębowych, a są to:

  • Śródkostne – to zdecydowanie najpopularniejszy rodzaj implantów. Wykonuje się je na kości, która buduje szczękę. Implanty śródkostne zakładane są dwuetapowo. Pierwszy etap, to umieszczenie wszczepu w wyznaczonym miejscu. Po upływie kilku miesięcy (zależnie od sytuacji zdrowotnej pacjenta, od 3 do 6 miesięcy), wyłania się implant a następnie, na jego szczycie zakłada się specjalny łącznik, który ma za zadanie podtrzymywać koronę zęba.
  • Podokostnowe – wyróżniają się one przede wszystkim tym, że są mocowane znacznie płyciej, niż śródkostne, bo bezpośrednio pod dziąsłem. Proces ich zakładania przebiega jednoetapowo: wierzchołek implantu pozostaje na zewnątrz przez cały czas. Tego rodzaju implanty są rekomendowane przede wszystkim dla tych pacjentów, którzy posiadają bardzo małą gęstość kości.

W Centrum Medycznym Panorama, wykonujemy zabiegi zakładania obu z powyżej wymienionych rodzajów implantów stomatologicznych.

Jak przebiega diagnostyka oraz leczenie implantologiczne?

Wstawienie implantów to zabieg, który poprzedzony jest skrupulatną diagnostyką. Zanim pacjentowi zostaną założone implanty, niezbędne jest wykonanie serii różnego rodzaju badań, w tym także zdjęcia rtg zębów. Zabieg ten może być wykonany zarówno na pojedynczym zębie, jak również w obrębie całej jamy ustnej. Warto podkreślić, że wstawianie implantów zębowych, wykonywane jest w znieczuleniu miejscowym. To zabieg, który wymaga bardzo dużej precyzji i może być bolesny – znieczulenie miejscowe sprawia, że pacjent nie odczuwa nie tylko bólu ale też i dyskomfortu w czasie wizyty.

Po więcej informacji na temat szeroko pojmowanej implantologii stomatologicznej, zapraszamy na naszą stronę internetową. Znajdziecie tam Państwo wszelkie, niezbędne informacje na temat tego rodzaju leczenia stomatologicznego -> http://cmpanorama.pl/stomatologia/#1499239228290-4971020e-9d1a

Szczegółowe informacje na temat naszych lekarzy dentystów znajdą Państwo na stronie: http://cmpanorama.pl/stomatologia/

Czytaj więcej

Dermatologia na co dzień: Jak dbać o skórę latem?

Wielu z Nas lubi zażywać kąpieli słonecznych. Korzystamy z nich przede wszystkim latem, kiedy przebywamy na wakacjach. Nie zawsze jednak pamiętamy o tym, że nasza skóra w styczności ze słońcem, może ulegać różnego rodzaju podrażnieniom – nierzadko bardzo niebezpiecznym. Dbanie o skórę i jej ochrona przed nadmiernym działaniem promieni słonecznych latem wcale nie musi być trudne. Wystarczy, że będziemy pamiętać o przestrzeganiu kilku, bardzo prostych, zasad.

Przede wszystkim – stosuj kremy z filtrem
O tym, aby na plażę czy w góry zabrać ze sobą krem z filtrem UV, który będzie chronił naszą skórę przed poparzeniem, pamięta prawie każdy. Nie zawsze jednak pamiętamy o tym, że nawet kiedy nie przebywamy na wakacjach, nasza skóra jest narażona na działanie promieni UV. Właśnie z tego względu, latem – niezależnie od tego, czy jesteśmy na plaży, w górach czy w mieście – koniecznie powinniśmy posmarować odkryte miejsca naszego ciała odpowiednim kremem. W ten sposób, nie tylko unikniemy poparzeń słonecznych, ale też zadbamy o bezpieczną i zdrową opaleniznę.
Po drugie – chroń skórę głowy
Nie tylko ramiona, plecy czy nogi są latem narażone na działanie intensywnych promieni słonecznych. Nie możemy także zapominać o skórze głowy. W jaki sposób zabezpieczyć głowę przed intensywnym słońcem? Podstawą jest oczywiście stosowanie różnego rodzaju nakryć głowy. Wychodzenie bez chusty, czapki czy kapelusza w najmocniejsze słońce, jest bardzo niebezpieczne. Intensywne słońce może być bowiem przyczyną udaru słonecznego. Ważne jest zatem to, aby w odpowiedni sposób chronić głowę przed działaniem silnego promieniowania UV.

Pij dużo wody, nie wychodź z domu pomiędzy 12 a 15, jeśli nie musisz

W czasie upałów, bardzo ważne jest zapewnienie naszemu organizmowi odpowiedniego nawodnienia. Jeśli zatem wybieramy się na plażę lub na spacer w góry, zabierzmy ze sobą wodę niegazowaną. Upał, a co za tym idzie – intensywne słońce sprawiają, że nasz organizm się poci, czyli oddaje bardzo duże ilości wody. Nieprawidłowy poziom nawodnienia, może powodować osłabienie organizmu ale też może on być przyczyną wiotczenia skóry i nadmiernego jej wysuszenia. Pamiętajmy także tym, że jeśli rzeczywiście nie musimy wychodzić z domu pomiędzy godziną 12 a 15, to nie wychodźmy. W tych godzinach, słońce jest najmocniejsze, a co za tym idzie – ryzyko poparzeń słonecznych czy udarów, jest znacznie większe, niż np. w godzinach porannych czy późno popołudniowych.

Zauważyłeś niepokojące zmiany na skórze? Skontaktuj się z lekarzem!

Czasami może zdarzyć się tak, że mimo stosowanych przez nas wszelkich środków ostrożności, nie jesteśmy w stanie uchronić się np. przed zmianami nowotworowymi powstałymi w wyniku nadmiernego działania promieni słonecznych. Obserwowanie swojej skóry jest w tym przypadku kluczowe i jeśli tylko pojawią się na niej jakieś niepokojące zmiany (choćby niewielkie), należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. W Centrum Medycznym Panorama, zespół specjalistów z zakresu dermatologii kompleksowo zdiagnozuje oraz wskaże najlepsze metody leczenia powstałych zmian. Nadmierne opalanie może prowadzić np. do powstania czerniaka skóry. W tym przypadku, kluczowe jest jak najszybsze rozpoznanie i podjęcie leczenia. Szczegółowe informacje o poradni dermatologicznej znajdziecie na naszej stronie -> http://cmpanorama.pl/uslugi/poradnia-dermatologiczna/.
Zapraszamy do naszych specjalistów:
lek. med. Sandry Zyzak – specjalistka dermatologii (również dermatologii dziecięcej)
lek. Dominiki Pyrki – specjalistka dermatologii i wenerologii
lek. med. Magdaleny Olechowskiej – specjalistka dermatologii i wenerologii (również dermatologii dziecięcej).
Im szybciej zareagujemy na niepokojące nas zmiany skórne, tym większa szansa na to, że unikniemy poważnych problemów zdrowotnych!

Czytaj więcej

Światowy Dzień Walki z Cukrzycą – przypominamy czym jest cukrzyca i jak z nią żyć

Cukrzyca to choroba metaboliczna, która powoduje wysoki poziom cukru we krwi. Insulina – hormon, wytwarzany przez trzustkę – przenosi glukozę z krwi do komórek, gdzie jest przechowywana lub wykorzystywana jako energia. Z biegiem czasu zbyt duża ilość cukru krążąca w naczyniach krwionośnych może powodować problemy zdrowotne. Chociaż na schorzenie to nie ma lekarstwa, możesz podjąć kroki, aby ją kontrolować i zachować zdrowie.

 

Istnieją dwa główne rodzaje cukrzycy

Cukrzyca typu 1 to taka, gdzie układ odpornościowy organizmu atakuje i niszczy komórki produkujące insulinę. Jest zwykle diagnozowana u dzieci i młodych dorosłych, chociaż może pojawić się w każdym wieku. Osoby z tą cukrzycą muszą codziennie przyjmować insulinę, aby przeżyć. Z cukrzycą typu 2 mamy do czynienia, gdy organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny lub komórki organizmu nie reagują na nią. Można zachorować na nią w każdym wieku, nawet w dzieciństwie. Jednak ten typ cukrzycy występuje najczęściej u osób w średnim i starszym wieku – jest zdecydowanie bardziej powszechny niż pierwszy rodzaj. Ponadto, wyróżniamy cukrzycę ciążową. Rozwija się u niektórych kobiet w ciąży. W większości przypadków ten typ ustępuje po urodzeniu dziecka. Jeśli jednak kobieta miała cukrzycę ciążową, ma większe szanse na zachorowanie na drugi rodzaj tej choroby w późniejszym etapie życia. Czasami cukrzyca zdiagnozowana w czasie ciąży jest w rzeczywistości cukrzycą typu 2.

Stan przedcukrzycowy

Dodatkowo, istnieje stan przedcukrzycowy. Mówimy o nim, gdy poziom cukru we krwi zwykle mieści się
w zakresie od 100 do 125 miligramów na decylitr (mg/dl). Normalny poziom cukru we krwi waha się między 70 a 99 mg/dl, podczas gdy osoba z cukrzycą będzie miała poziom cukru we krwi na czczo wyższy niż 126 mg/dl. Stan przedcukrzycowy oznacza, że ​​poziom glukozy we krwi jest wyższy niż zwykle, ale nie tak wysoki, aby stanowił
o cukrzycy. Osoby z tym rozpoznaniem są jednak zagrożone rozwojem cukrzycy typu 2, chociaż zwykle nie doświadczają objawów pełnej cukrzycy.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka stanu przedcukrzycowego i cukrzycy typu 2 są podobne. Zawierają:
• nadwagę lub otyłość;
• rodzinną historię cukrzycy;
• poziom cholesterolu o wysokiej gęstości (HDL) niższy niż 40 mg/dl;
• wysokie ciśnienie krwi lub nadciśnienie tętnicze;
• cukrzycę ciążową lub poród dziecka o masie urodzeniowej powyżej 4 kilogramów;
• zespół policystycznych jajników (PCOS);
• wiek powyżej 45 lat;
• siedzący tryb życia.

Jakie są objawy cukrzycy?

Objawy cukrzycy typu 1 mogą obejmować:
• skrajny głód,
• zwiększone pragnienie,
• niezamierzona utrata wagi,
• częste oddawanie moczu,
• rozmyty obraz,
• przewlekłe zmęczenie,
• nieuzasadnione zmiany nastroju.

Objawy cukrzycy typu 2 mogą obejmować elementy podobne jak w cukrzycy typu 1, jednakże zawierają także:
• owrzodzenia, które wolno się goją,
• nawracające infekcje.
Dzieje się tak, ponieważ podwyższony poziom glukozy utrudnia organizmowi gojenie się.

Życie z cukrzycą

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie cukrzycę, musisz zdrowo się odżywiać , regularnie ćwiczyć i przeprowadzać regularne badania krwi, aby upewnić się, że poziom glukozy we krwi pozostaje zrównoważony. Powinieneś dbać o utrzymywanie prawidłowej wagi oraz stosowanie zbilansowanej diety. Osoby, u których zdiagnozowano cukrzycę typu 1, wymagają również regularnych zastrzyków insuliny do końca życia. Natomiast w przypadku cukrzycy typu 2, która jest stanem postępującym, może być konieczne regularne stosowanie leków, zwykle w postaci tabletek.

Cukrzycy typu 1 nie można zapobiec, ponieważ jest spowodowana problemem z układem odpornościowym. Niektóre przyczyny cukrzycy typu 2, takie jak geny lub wiek, również nie są pod Twoją kontrolą. Jednak wiele innych czynników ryzyka cukrzycy możesz kontrolować. Większość strategii zapobiegania cukrzycy polega na wprowadzeniu prostych zmian w diecie i aktywności fizycznej. Przeznacz co najmniej 150 minut tygodniowo na ćwiczenia aerobowe, takie jak spacery lub jazda na rowerze. Wyeliminuj z diety tłuszcze nasycone i trans , a także rafinowane węglowodany. Jedz więcej warzyw i produktów pełnoziarnistych, a same porcje posiłków niech będą mniejsze.

 

Czytaj więcej
Sezon kleszczy - nie lekceważ ryzyka zakażenia boreliozą

Sezon kleszczy – nie lekceważ ryzyka zakażenia boreliozą

Borelioza (zwana również „chorobą z Lyme”) to infekcja przenoszona przez ukąszenie kleszcza zakażonego bakterią z grupy Borrelia. Kleszcze zazwyczaj zdobywają bakterię, gryząc zakażone zwierzęta, takie jak jelenie i myszy. Większość osób ugryzionych przez kleszcze nie choruje na boreliozę. Nie wszystkie kleszcze są zakażone, a ryzyko zarażenia się chorobą wzrasta, im dłużej kleszcz jest przyczepiony do ciała.

Kleszcz musi być obecny na skórze przez co najmniej 36 godzin, aby przenieść infekcję. Wiele osób z boreliozą nie pamięta ugryzienia przez kleszcza. Bardziej prawdopodobne jest zachorowanie na boreliozę, jeśli mieszkasz lub spędzasz czas na obszarach trawiastych i gęsto zalesionych, gdzie rozwijają się kleszcze przenoszące boreliozę. Ważne jest, aby zachować zdroworozsądkowe środki ostrożności na tych obszarach. Ryzyko jest podwyższone na Warmii i Pojezierzu Mazurskim, na Pomorzu Zachodnim, w Puszczy Białowieskiej oraz w Puszczy Karpackiej. Województwo katowickie ma najwyższy odsetek zarażonych kleszczy.

Jakie obszary ludzkiego ciała najbardziej lubią kleszcze?

Kleszcze preferują ciepłe, wilgotne obszary ciała. Gdy osobnik dostanie się na twoje ciało, prawdopodobnie przeniesie się do pach, pachwin lub włosów. Kiedy znajdą się w pożądanym miejscu, wgryzają się w skórę i zaczynają poić się krwią. Tylko niewielka liczba kleszczy jest zarażona bakteriami wywołującymi boreliozę. Ale nadal ważne jest, aby być świadomym i jak najszybciej je bezpiecznie usunąć, na wszelki wypadek. Ryzyko boreliozy wzrasta
w cieplejszych miesiącach, kiedy kleszcze są najbardziej aktywne, ale można je znaleźć przez cały rok na obszarach, gdzie temperatury są powyżej zera.

Jakie są pierwsze objawy boreliozy?

Ukąszenia kleszczy są często nieszkodliwe, w takim przypadku nie powodują żadnych zauważalnych objawów. Jednak kleszcze mogą wywoływać np. reakcje alergiczne, a niektóre kleszcze mogą przenosić choroby na ludzi
i zwierzęta podczas ugryzienia. Mogą być niebezpieczne lub nawet śmiertelne. W ciągu jednego do czterech tygodni od ugryzienia przez zarażonego kleszcza większość ludzi doświadcza pewnych objawów boreliozy. Okrągła, rozszerzająca się wysypka (zwana rumieniem wędrującym) w miejscu ugryzienia rozwija się w około 70%-80% przypadków. Niektórzy ludzie zgłaszają na tym etapie objawy grypopodobne, w tym gorączkę, dreszcze, bóle głowy, zmęczenie, obrzęk węzłów chłonnych, ból stawów i bóle mięśni.

Czy borelioza jest groźna?

Nieleczona choroba przechodzi do drugiego etapu w ciągu dni lub tygodni po ekspozycji. Objawy obejmują silne bóle głowy, zapalenie opon mózgowych, obrzęk stawów, zmiany skórne, kołatanie serca, zawroty głowy, uporczywe zmęczenie, zaburzenia snu, a także utratę napięcia mięśniowego twarzy (porażenie Bella). Niektóre z tych objawów zwykle ustępują w ciągu kilku tygodni lub miesięcy. Jednak nieleczona choroba przejdzie do trzeciego etapu, który obejmuje zapalenie stawów i przewlekły ból, drętwienie, mrowienie rąk i stóp oraz m.in utratę pamięci krótkotrwałej.

Leczenie

Leczenie choroby z Lyme zwykle trwa od 2 do 4 tygodni, jeśli zostanie szybko rozpoznana. Lekarze mogą zdiagnozować chorobę na podstawie objawów, takich jak np. wysypka. Jednak nie każdy ją ma i nie każdy pamięta lub w ogóle jest świadomy ugryzienia. W celu potwierdzenia diagnozy można wykonać specjalne badania krwi trzy do czterech tygodni po zakażeniu. Większość przypadków boreliozy jest uleczalna za pomocą antybiotyków, szczególnie, gdy infekcja jest wcześnie zdiagnozowana i leczona. Późniejsze etapy mogą wymagać długoterminowych, dożylnych antybiotyków.

Jak zapobiegać ugryzieniom przez kleszcze?

Najlepszym sposobem zapobiegania boreliozie jest unikanie obszarów, w których żyją kleszcze, zwłaszcza zalesionych, krzaczastych obszarów z wysoką trawą. Możesz zmniejszyć ryzyko zachorowania na boreliozę, stosując kilka prostych środków ostrożności. Na obszarach zalesionych lub trawiastych noś buty, długie spodnie wsunięte
w skarpetki, koszulę z długimi rękawami, czapkę i rękawiczki. Staraj się trzymać szlaków i unikać przechodzenia przez niskie krzaki i wysoką trawę. Używaj środków odstraszających owady oraz zawsze sprawdzaj swoją odzież, siebie, swoje dzieci i zwierzęta domowe pod kątem kleszczy. Zachowaj szczególną czujność po spędzeniu czasu na obszarach zalesionych lub trawiastych. Dobrze jest wziąć prysznic zaraz po wejściu do domu. Kleszcze często pozostają na skórze przez wiele godzin, zanim się przyczepią, więc jest duża szansa, że spłuczemy je podczas mycia się.

Jeśli natomiast zauważysz na swojej skórze wbitego kleszcza – jak najszybciej usuń go za pomocą pęsety. Delikatnie chwyć kleszcza w pobliżu głowy lub pyska. Nie ściskaj ani nie miażdż kleszcza, ale ciągnij ostrożnie
i równomiernie. Po usunięciu całego kleszcza wyrzuć go, wkładając go do alkoholu lub spłucz w toalecie i nałóż środek antyseptyczny na obszar ugryzienia. Jeśli pojawią się objawy choroby odkleszczowej, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Zapraszamy do naszych lekarzy POZ!

Czytaj więcej
Czy nasza krew może zapewnić nam piękną skórę? Kilka słów o zabiegach z osocza bogatopłytkowego

Czy nasza krew może zapewnić nam piękną skórę? Kilka słów o zabiegach z osocza bogatopłytkowego

Starzenie się skóry to naturalny proces, który polega na spowolnieniu odnowy komórek i zmniejszeniu ich biologicznej aktywności. Mimo że nie można tego całkowicie zahamować, istnieją skuteczne sposoby na to, aby spowolnić zmiany zachodzące w naszym organizmie i wyglądzie. Jednym z najbardziej popularnych jest zabieg wykorzystujący osocze bogatopłytkowe, inaczej określany mianem wampirzego liftingu.

Nasza krew pełni wiele funkcji w naszym organizmie. Głównym zadaniem jest transport tlenu i składników pokarmowych do komórek i transport powrotny produktów końcowych przemiany materii np. dwutlenku węgla czy mocznika. Poza tym krew transportuje hormony i inne substancje pomiędzy komórkami. Ponadto krew zapewnia homeostazę, tzn. utrzymanie równowagi wodnej i elektrolitowej, regulację wartości pH oraz temperatury ciała. Czy nasza krew może ponadto hamować proces starzenia się skóry? Otóż tak, może i czyni to w wyjątkowo skuteczny sposób.

Osocze bogatopłytkowe jest preparatem powstałym na skutek obróbki krwi własnej pacjenta. Krew pobiera się za pomocą specjalnego zestawu zabiegowego, a następnie poddaje odwirowaniu i separacji. Osocze jest główną częścią składową krwi. Wirowanie i separacja pozwala zagęścić osocze tak, aby uzyskać w nim jak najwyższe stężenie płytek krwi. Płytki krwi zawierają ponad 60 substancji czynnych, naturalnych czynników wzrostu, niezbędnych do naprawy tkanek, przebudowy naczyń i regeneracji narządów. Osocze ze względu na swoją biokompatybilność, usprawnia proces regeneracji tkanek oraz produkcji nowych naczyń krwionośnych. Aktywizuje fibroblasty do produkcji nowego kolagenu oraz poprawia pracę komórek macierzystych.

Zabieg z użyciem osocza bogatopłytkowego jest dobrą alternatywą dla tych kobiet, które obawiają się efektu naciągnięcia skóry w przypadku spłycania zmarszczek z użyciem botoksu. Zabieg pozwala na rewitalizację
i ujednolicenie kolorytu skóry, ponadto poprawia jej elastyczność, gęstość oraz napięcie. Zmarszczki są wygładzone,
a tym samym mniej widoczne, w efekcie czego pacjenci mogą cieszyć się młodszym i bardziej promiennym wyglądem. Terapia osoczem bogatopłytkowym umożliwia też przebudowę włókien kolagenowych i poprawę ukrwienia skóry. Zabieg jest bardzo skuteczny, rezultaty są widoczne już po 2 tygodniach po jego przeprowadzeniu i utrzymują się nawet kilkanaście miesięcy.

Terapia osoczem bogatopłytkowym jest polecana osobom chcącym pozbyć się takich problemów jak:

  • zmarszczki i nieestetyczne fałdy;
  • zmęczona, wysuszona, wiotka i pozbawiona blasku skóra;
  • niejednolity odcień cery;
  • widoczne blizny, np. potrądzikowe;
  • łysienie typu męskiego.

Efekty zabiegu:

  • rewitalizacja skóry, wygładzenie i ujednolicenie kolorytu skóry, poprawa elastyczności, napięcia i gęstości skóry;
  • przebudowa włókien kolagenowych;
  • poprawa ukrwienia skóry;
  • wygładzenie zmarszczek i fałd poprzez biostymulację komórek skóry;
  • przyspieszenie procesów gojenia po zabiegach medycyny estetycznej;
  • zniwelowanie łysienia skóry.

Przed wykonaniem wstrzykiwań, lekarz medycyny estetycznej musi pobrać od pacjentki niewielką ilość krwi. Następnie musi oddzielić erytrocyty (czerwone krwinki) od osocza zawierającego płytki krwi. Lekarz wykorzystuje wówczas specjalistyczną wirówkę zawierającą odpowiedni jałowy żel – dzięki temu zachodzi rozdział krwinek od osocza zawierającego trombocyty (płytki krwi). Kolejno do osocza zawierającego płytki krwi dodawany jest czynnik aktywujący trombocyty do produkcji cytokin. Są one białkami, które stymulują procesy wzrostowe komórek. Zabieg z użyciem tak przygotowanego osocza bogatopłytkowego będzie przeprowadzany na zasadzie mezoterapii lub wolumetrii. Jeśli chodzi o metodę z zastosowaniem mezoterapii, lekarz medycyny estetycznej lub dermatolog za pomocą iniekcji wprowadzi bezpośrednio do skóry preparatu osocza bogatopłytkowego. Metoda wolumetrii polega z kolei na modelowaniu konturów twarzy, czyli wprowadzeniu preparatu osocza bogatopłytkowego liniowo wzdłuż zmarszczek za pomocą iniekcji.

Całą ofertę Poradni Medycyny Estetycznej znajdziecie tutaj: http://cmpanorama.pl/uslugi/poradnia-medycyny-estetycznej/

Czytaj więcej
Rejestracja
Wyślij zapytanie
na interesujący Cię temat...

    Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Centrum Medyczne Panorama sp. z o.o. w celach marketingowych oraz dla prawidłowej realizacji usługi "umów wizytę".

    Wyślij zapytanie na interesujący Cię temat...